คงไม่มีใครเข้าแล้วหละมั๊ง เหอๆ

ปีของการจากลา

คิดถึงทุกๆคน

ปีนี้แย่จังเนอะทุกคนทิ้งกันไปหมดเลย

ตั่วกู๋   ลุงที่ดีที่สุด             คิดถึง รอยยิ้ม คำแซวขำๆ อาหารอร่อยๆ ครูสอนคีย์บอร์ด               รักกู๋นะคะ

บ๋อม   น้องสาวปากห้อย     คิดถึง  เสียงกลองถึงแม้จะดัง แต่ก็อยากฟังถ้าเป็นน้องสาวคนนี้ตี    รักบ๋อมนะ

พี่ลูกน้ำ พี่สาวผู้น่ารัก        คิดถึง  รอยยิ้ม กับหน้าขาวๆ มักจะมากับคำว่า อ่าว น้องเป้ ^^*       รักพี่น้ำนะจ๊ะ

พี่นิ้ง  พี่สาว{สะใภ้}           คิดถึง  "น้องเป้" ชอบคำนี้จากปากพี่สาวที่สุดเลยแหละ                 รักพี่นิ้งน๊า

พี่อ้อม พี่สาวแสนร้าย         คิดถึง  เสียงทะเลาะ คำกัดจิก แต่เราก็รักกันเนอะ                          รักพี่อ้อมจัง

พี่ผึ้ง    พี่สาวปากห้อย        คิดถึง คำแซว ขำๆ ฮาๆ ไปไหนไปกันตลอดเลย อิอิ                       รักพี่ผึ้งจ้า

พี่ซี      พี่สาวแสนสวย       คิดถึง คำพูดงง ถึงแม้ว่าจะไม่ค่อยรู้เรื่อง แต่ก็อยากจะฟังอีก             รักพี่นันค่ะ

พี่ป๊อบ  พี่ห้อยจอมโหด       คิดถึง คำบ่น คำใช้ แต่รุนะว่าเป็นห่วง                                           รักพี่ชายสุดๆเลย

ทาโร่    ลูกชายที่รัก           คิดถึง เสียงเห่า ของเจ้าหมาน้อยตัวเล็กๆที่มารอหน้าบ้านทุกวัน        รักนะเจ้าลูกชาย

และอีกหลายๆคนที่ไม่ได้กล่าวถึง รักเหมือนกันนะคะ

ขอบคุณ ความรักและหวังดีของทุกๆคน ขอบคุณในทุกสิ่งทุกอย่าง ซักวันเราจะได้เจอกัน

และความรู้สึกเหล่านี้จะยังคงเดิม หลานสาว พี่สาว น้องสาว คนนี้จะอยู่ที่เดิม

กับความรู้สึกเดิม และเราจะไม่ลืมกัน สัญญานะ

ไม่ต้องกลัวว่าฉันจะเปลี่ยนไป

ไม่ต้องกลัวว่าฉันจะไม่เหมือนเดิม

จะอย่างไรจะยังเป็นคนเดิมถึงแม้ว่าเธอไม่อยู่ตรงนี้

*ยังมีภาพทรงจำเก่าๆ คอยย้ำเตือนความรู้สึก

ให้คิดถึงเธออยู่ทุกที ภาพที่เธอเดินเคียง

กับเสียงหัวเราะที่แสนดี ยังอยู่ในใจฉันคนนี้

แล้วเธอจะได้ยินฉันไหม เสียงหัวใจที่มันร่ำร้อง

ว่าคิดถึงเธอตลอด หลับฝันถึงเธอตลอดไม่เปลี่ยนไป

ฟ้าช่วยบอกกับเธอให้รู้ ชีวิตฉันยกให้เธอทั้งกายและใจ

หากพบกันในโลกใหม่ ฉันไม่ขออะไรแค่ให้เรา ได้รักกันอีกครั้ง

Special To ตั่วกู๋

54 ปีที่ผ่านมา มีผู้ชายอยู่ 1 คนที่ทำหน้าที่ที่ยิ่งใหญ่มาตลอด

ทั้งหน้าที่ของคนที่เป็นลูก

หน้าที่ของคนที่เป็นพี่ชาย

หน้าที่ของพ่อ

ไม่ใช่เรื่องง่ายๆเลยที่ผู้ชายหนึ่งคนต้องรับภาระที่จะต้องดูแลแม่

น้องๆทั้ง8คน ลูกๆหลานๆ มาตลอดชีวิต

ถึงแม้เขา อาจจะไม่ใช่คนที่ดีที่สุด

อาจจะทำหน้าที่ได้ไม่ดีที่สุด

แต่เขา เป็นคนที่รักแม่มากที่สุด

รักน้องๆมากที่สุดรักลูกๆหลานๆและครอบครัวมากที่สุด

มันคงมีสิ่งวิเศษบางอย่าง

ทำให้เราทุกคนในที่นี้ได้รู้จักผู้ชายคนนี้

ผู้ชายคนที่มีความรักที่ยิ่งใหญ่

ผู้ชายที่ห่วงทุกคนมากกว่าห่วงตัวเอง

ผู้ชายที่มีเสียงหัวเราะที่สดใสในยามที่ทุกคนมีความสุข

ผู้ชายที่เป็นกำลังใจในยามที่ทุกคนท้อหรือ เป็นทุกข์

ผู้ชายคนนี้คนที่ได้ชื่อว่า

พี่ชายที่แสนดี

ถึงแม้ในวันนี้ผู้ชายคนนี้เขาไม่ได้อยู่กับเราบนโลกใบนี้แล้ว

แต่มีคนกล่าวไว้ว่า เงินทองที่สร้างไว้ถึงตายไปก็เอาไม่ได้

มีแต่ความดีและความรักเท่านั้น ที่ยังคงอยู่ในใจทุกคนตลอดไป

ฉันไม่เคยเชื่อคำๆนั้นเลย จนกระทั้งวันนี้

แม้ชายคนนี้ได้จากเราไปตลอดกาล

แต่สิ่งหนึ่งที่เขาได้ทิ้งไว้ในใจเราทุกคนนั้นก็คือ

ความรัก และความคิดถึง

ฉันเชื่อว่า ทุกท่านในที่นี้ไม่มีใครไม่รักและคิดถึงชายคนนี้

ถ้าทุกท่านหลับตาก็คงเห็นหน้าชายคนนี้ที่ยิ้มตลอดเวลา

ทั้งในยามที่เขามีความสุข ในยามมีความทุกข์

หรือแม้แต่ยามที่เขาป่วยรอยยิ้มนั้นยังคงปรากฏบนใบหน้าชายคนนี้ตลอดเวลาจนถึงวินาทีสุดท้าย

มาถึงในวันนี้แม้เขาจากเราไปแล้ว

แต่ฉันยังเชื่อว่าชายคนนี้ยังเฝ้ามองทุกคนอยู่ด้วยความเป็นห่วง

เช่นเดียวกัน เราทุกคนยังคงพบชายคนนี้ได้ที่ปลายฟ้า หรือในห้วงเวลาของความฝัน เพราะเพียงแค่กายที่ไกลกันแต่ใจนั้นไม่เคยห่างไกล

 บ่อยๆที่เคยยืน คนเดียว ลำพัง            ออกมามองฟ้า ที่ดู กว้าง ไกล
ก็อาจจะดูเหมือน ฉัน ไม่มีใคร

สิ่งหนึ่งภายในใจคือเธอ ยังอยู่               อยู่ที่ตรงนี้ ข้างใน หัวใจ
ห่างกันเพียงร่างกาย ไม่ไหวหวั่น          ห่างกันแต่ไม่ไกล

* ยังคงมองเห็นเธอ                          ในแสง เรืองรองที่ขอบฟ้า.
ยังคงมีเสียงเธอ                              ที่ดัง เข้ามา สู่หัวใจ.
ยังคงได้พบเธอ                              ในห้วง เวลา แห่งความฝัน.
จะห่างเท่าไรยังพบกัน                      อยู่ตรง ที่เดิม ที่หัวใจ
ทุกที่มีแต่เธอ

เธอทำให้ฉันนั้น รับรู้ บางอย่าง            ว่าในบางครั้ง ถึงเรา แยกกัน
แต่ในใจนั้น ฉัน ไม่เดียวดาย

เธอเติมความรักไว้ ให้ฉันรู้สึก             และยังซึมลึก ข้างใน หัวใจ
เมื่ออยากจะพบเธอ เพียงเฝ้ามอง         ออกไปยังฟ้าไกล

*~ระบาย~*

ไม่ได้อัพไดน๊านนาน

เริ่มไม่หวังคนเม้นท์ละ

อัพไดแก้เซ็งแทน

เห้อ

ช่วงนี้มีเรื่องมากมายให้กลุ้มใจ

แต่ก็ต้องฝืนยิ้มไปวันๆ

เพื่อให้คนอื่นเห็นว่าเราไม่เป็นอะไร

เพราะว่าไม่อยากให้ใครจะต้องมาเครียดกับเรื่องของเรา

นักร้อง?

อนาคตจะเป็นอย่างไร ใครจะรู้

เสียง?

จะหายเป็นปกติรึป่าว

อยากให้มันกลับมาเป็นเหมือน 4 ปีที่แล้ว

เสียงที่เคยดี ที่ปกติ

มันจะกลับมามั๊ย

เส้นเสียง จะต้องผ่าตัดมั๊ย

เห้อ

สิ่งที่ฝังใจ

แต่ไม่มีใครที่จะเข้าใจ

คนที่ต้องร้องเพลง

แต่กลับต้องเสียเสียงไป

จะรับได้งั้นหรอ

สุขภาพ ก็ไม่ดี

ทำให้กระทบต่อเสียงอีก

แล้วจะทำไงดีหละ

เลืกร้องเพลง งั้นหรอ

เลิกร้องเพลง จะทำได้หรอ

มันหนักหนากว่าที่ทุกคนรู้

มันคือสิ่งที่ไม่อยากพูดไป

เพราะคงไม่มีใครอยากรับฟัง

แล้ววงหละ

วงที่รักมากที่สุด

แต่เรากลับทำตัวเป็นตัวถ่วงของวง

นี่หรือที่เราบอกว่ารัก

ไม่ได้อยากที่จะเป็นตัวถ่วง

อยากจะทำให้ดีที่สุด

แต่มันก็ทำได้แค่นี้

เพราะ กลัว

กลัวที่จะต้องกลับไปเป็นเหมือนเดิมอีก

การที่ร้องเพลงไม่ได้ มันทรมานมากนะ

คนที่รักการร้องเพลง แต่ไม่สามารถร้องเพลงได้

มันทรมานจริงๆ

แล้วเราจะทำยังไง

แกเข้าใจชั้นเจน

แต่จำทำยังไงดีหละ

ชั้นรักวงเกินกว่าที่จะถอนตัว

รักมาก รักเหมือนว่าเราเป็นครอบครัวเดียวกัน

เป้ขาดวงไม่ได้ แต่วงหละ ขาดเป้ จะดีขึ้นใช่มั๊ย

มันคงจะดีขึ้นเนอะ

แต่เราลงเรือลำเดียวกันแล้ว

ก็จะพยายามทำให้มันดีขึ้น

จะพยายามให้ดีที่สุด

ขอแค่กำลังใจ

ขอแค่คนรับฟัง

ขอแค่คนให้คำปรึกษา

ขอแค่คนเช็ดน้ำตาให้

ตอนนี้ต้องการแค่คนที่มาอยู่ข้างๆก็เท่านั้น

รัก Bikiniz

รัก ทุกๆคน

กีฬ่า กีฬา เป็นยาวิเศษ ฮ่า ไฮ้ ฮ่า ไฮ้~~~~

*~กีฬาสี~*
ในที่สุดก็ถึงซะทีหลังจากต้องบู๊มานาน
วันนี้ก็ไปตั้งแต่ตี5คึ่งๆอ่า
ก็ไปถ่ายรูปรั่วกัน
แล้วก็ไปทำงานต่อ อิอิ
พอ9โมงนิดๆก็ขึ้นไปแต่งตัว
แล้วก็ถ่ายรูป
วันนี้แปลงร่างเป็นไฮโซค่ะ
อิอิ ก้โซกะยัยนุชคน
มีจูน ฟ้า เปงซิ้ม กะ แปะ อิอิ
พอแต่งตัวเส็ดก็ไปถ่ายรูปรั่วๆกัน
อิอิ ณ ห้องน้ำ 55+++
ก็บ้าๆบอๆกันไปอ่านะ
.> เล้งเป๋งฉั่ว
แล้วตอนเที่ยงก็ลงมาเดินพาเหรด
และก็ถ่ายรูปๆๆๆ 555++
เจอใครถ่ายหมด
ออกแนวบ้ากล้อง อิอิ


>> เพื่อนในห้องและเพื่อนในวง

>> พี่ๆ


*~งานแต่ง~*
วันนี้รับจ้างไปร้องเพลงงานแต่ง
ก็ไปก่าเบล พี่เปียโน อ.จู้แม่
แล้วก็มีพี่โอ แล้วก็พ่อพี่โอ
ก็ร้องกัน3คน
เป้ก็ร้องสตริง
เบลร้องลูกกรุง(เสียงดีเว่อร์)
พี่โอร้องหลายแนว(เสียงเหมือนก๊อท หน้าเหมือนอ๋องวงมะลิ อิอิ)
ก็ร้องๆรั่วๆกัน
มีทั้งนักร้องรับเชิญและอยากถูกเชิญอ่านะ
เป้ก็สบายสิคะ
ร้องไป2เพลง
มีนักร้องกิติมศักดิ์เยอะเลย
อิอิ
พอร้องเส็ดก็กลับบ้าน  55



ช่วงนี้ก็มีงานเรื่อยๆแหละโน๊ะ
หนุกหนานดี

55++ กะลังอินจัด

*~การแข่งขันที่แสน.....งง?~*
วันนี้นักพี่มิ้นท์ พี่ไอซ์ไว้ว่าจะไปแข่งร้องเพลงกัน
พี่ๆก็มาถึงบ้านกันประมาณ10โมงง่ะ
พี่เก็จ พี่ไบว์ พี่ไอซ์เล็กมาด้วยแต่ไม่ยอมแข่ง
ก็มาสวยๆกันที่บ้านก่อนอ่านะ อิอิ
แล้วป๊ะป๋าก็มาส่งที่เอสพลานาสแม่ก็มาด้วย
พอเข้าไปถึงแบบคนจะเยอะไปไหนค๊า
แทบจะเป็นลมไปตรงนั้น แต่มาคิดๆดูแล้วนะ
ถ้าเป้กะพี่ไอซ์เป็นลมพร้อมกัน
ใครจะแบกวะ ก็เลยตัดสินใจเดินต่อไป
แล้วก็ไปสมัครกัน ได้คิวที่ 00913 อ๊ากกก ทำไมมัน900กว่าว๊า
แต่เลขสวย ให้อภัย ชอบเลข13ง่ะ
พอได้เลขเสร็จก็ไปยืนต่อแถว ยาวเว่อร์เหอะ
ก็เข้าๆไปประมาณเกือบ 2ชม.ได้ (ระหว่างรอเราได้พันธมิตรมา2คน อิอิ)
พวกเราก็ได้เลื่อนแถวมาประมาณ 3-4จึ๊ก
มันนานมาก ท้องก็ร้องโจ๊กๆๆๆๆ
หิวง่ะ แต่กินไม่ได้เดี๋ยวจุก เง้อออ
ก็รอต่อไปอีกเกือบ2 ชม.
ก็ได้นั่ง วะฮ่าๆๆๆ
นั่งอีกยาวเช่นเดียวกัน
และในขณะนั้น เป้ก็ได้หันไป
ประสบพบพักต์กับพ่อหนุ่มหน้าหล่อหลังกรรมการ
เค้าคอยแกะป้ายให้คนที่ตกรอบ
ตอนนั้นในใจคิด ตกเถ้ออ ตกเถ้อออ 555++
ลืมอธิบาย คือห้องออดิชั่นรอบแรก
อย่าเรียกว่าห้องเลย
มันคือให้ฉากกั้นเล็ก
แบ่งเป็น4คอกง่ะ เหมือนคอกจริงๆนะ
จะมีกรรมการอยู่1คน คนแกะป้ายอีก1
แต่ก็มีประมาณ 8 แถว
เป้นั่งแถว2 แล้วอยู่ดีๆก็มีผู้หญิงข้างๆ
มาขอย้ายที่ ด้วยเหตุผลที่ว่า
คนหลังกรรมการหล่อเกินไปร้องไม่ออก
อ๊าว ตายแระ อาการเดียวกันเลย
แต่ก็ย้ายอ่านะ 55++ ไม่หวั่นอยู่แล้ว
ก็ใกล้จะถึงแล้วอ่านะ
อยู่ดีๆ ก็มีหนุ่มรูปหล่อคนนึงเดินมา
เอะ หน้าคุ้นๆนะนั่น
เค้าก็เดินมาทักอ่านะ
อิอิ เค้าคือ พี่แต๊งงงง แว้งๆๆๆๆ~~~
55++ เอาซะยิ่งใหญ่
พี่เค้าก็มาบอกว่าสู้ๆนะ เชียร์อยู่
เอาและๆ รถไฟชนกานนนน
แล้วตอนสุดท้ายไอ้เป้จะเลือกใครดี อ่อลืม ไม่มีสิทธิ์เลือกนี่หว่า 55+
เล่าต่อๆๆ 55+
พี่ไอซ์ก็คิวต่อเป้อ่านะ
แล้วอยู่ดีๆพี่ไอซ์ก็ตกอ่ะ
แบบไม่เชื่อมากๆ
เสียงดีกว่าเป้เยอะเหอะ
หลังจากพี่ไอซ์ออกไป
เริ่มไม่หวังอะไรแระแหละ
แล้วพอถึงคิว ก็เข้าไปร้องๆๆๆ
แล้วก็เกิดเหตุการณ์ไม่คาดฝันขึ้น
รถไฟชนกันในเอสพลานาสค๊าบบ
พี่สุดหล่อยืนหน้า พี่แต๊งอยู่ข้างๆ
เอ๊าตายแระ จะร้องออกมั๊ยเนี่ย
ก็หลับหูหลับตาร้องอ่านะ
แล้วกรรมการก็ยิ้มๆ
แล้วก็บอกว่ายินดีด้วยนะคะ
เอ๊า เข้ารอบหรอ อดแกะป้ายง่า แงๆ(อุ๊ย ต้องดีใจสิ)
พี่สุดหล่อก็ยิ้มให้ง่ะ โอ๊ยๆๆ เขิลๆ
แล้วพี่แต๊งก็เดินมาหากรรมการบอกว่า
นี่น้องผมๆๆ อ๊ากกกกก  (เก็บอาการๆ)
ก็เดินไปรออ่านะ
รอบ2เค้าให้ร้อง 6 คน
แล้วให้กรรมการเลือกว่าจะเอาใคร
พอขึ้นไปร้อง ได้คิวที่4
คนก่อนหน้าร้องเพลงเพราะมากอ่า
ประหม่าก๊าบบบ ขึ้นเวทีแล้วเห็นคนหล่อเต็มเลย 55++(ไม่เกี่ยว)
ก็ร้องๆๆ หุหุ ไม่ต้องบอกผลก็รู้กันอยู่แล้ว
ฝีมีขั้นนี้แล้ววว ตกรอบไปตามระเบียบค๊าบบบ
พอตกก็รอพี่มิ้นร้องรอบ2 เข้ารอบเหมือนกาน
แล้วก็ตกรอบเดียวกัน เป้ว่ามันอยู่ที่ดวงง่ะ
ใครโชคดีก็เจอกลุ่มง่าย ใครโชคร้ายก็เจอกลุ่มเก่ง
แต่เรา2พี่น้องเจอยากทั้งคู่
แล้วก็ไปกินข้าว แล้วก็กลับ อิอิ

*~งานกฐิน~*
วันนี้มีงานกฐินที่ร.ร.
Bikiniz ก็เปิดหมวกกันอ่านะ
ตอนแรกกะจะเล่นแบบขำๆกันที่โรงเล็ก
แต่ก็มีคนมาชวนให้ไปเล่นกลางสนามอ่า
ก็เอาเถอะๆ ก็ไปเล่นกันที่กลางสนาม.
แล้วก็ร้องๆ แล้วซักพักก็มีบางคนมาขอร้องด้วย
ซึ่งหลายคนก็น่าจะรุว่าเค้าคือใคร แล้วเป็นยังไง
พอร้องจบ1เพลง เค้าก็จะต่ออีกเพลง
แล้วเพื่อนของเค้าก็พูดว่า
ต่อไปจะได้ฟังนักร้องโรงเรียนร้องนะคะ
หลายคนคงเข้าใจความรู้สึกอ่ะ 
แบบรุสึกแย่อ่ะ ตอนนั้นแบบ
โกรธเว่อร์อ่ะ จะเดินออกแล้ว
แต่ก็นะ ก็เลยเดินไปข้างๆเฉยๆ
แล้วก็มีใครมะรุบอกว่าให้เป้ร้อง
เป้ก็เลยเดินไปหยิบไมค์เลย(เป็นนางเอกมานานแล้ว ชักทนไม่ไหว)
แล้วก็ร้อง ข้ามๆรายละเอียดไปแล้วกัน
รุแต่ว่าหงุดหงิดมากๆ
แล้วก็มีพี่คนนึงมาขอให้ร้องเพลง
ชีวิตที่เหลืออยู่ อ่าว ร้องไม่เปงง่ะ
พี่เค้าก็แบบ นะๆๆ
อยากร้องนะ แต่ร้องไม่เปงง่ะ
พี่เค้าก็บอกว่าร้องๆเด๋วพี่บริจาค
แล้วพี่คนที่ชวนมาร้องอ่ะเค้าก็บอกว่า
ร้องเป็นๆ ร้องให้ๆๆ
แล้วพี่คนที่ขอเพลงอ่ะ(งง มะ )
เค้าก็บอกว่าไม่เอาจะให้น้องคนนี้ร้อง
เอ๊า ร้องก็ร้องวะ
ก็ดำน้ำไปจนจบ อิอิ
พี่เค้าบริจาค100บาท โอ่โว้วมาก
อิอิ น่ารักจิง
พอร้องเส็ดก็ไปนั่งนับตังค์ ฮ่าๆ
แปปเดียวได้500กว่าบาท
ไว้ไปเปิดหมวกอีกชอบๆ ชอบตังค์ เย้ย ชอบร้องเพลง อิอิ
รักBikinizหวะ

หึ สะใจ วันนี้สะใจหลายเรื่อง
ยอมมานานแล้ว
ขอเอาคืนซักทีเหอะ
ใจก็ไม่ได้อยากจะแข่งกับใครนะ
แต่ถ้าคิดจะมาแข่ง
ก็เตรียมตัวไว้ให้ดีแล้วกัน
เห็นนิ่งๆแบบนี้ อย่าคิดนะ หึหึ

เม้นท์กันด้วยน๊า

Luv Bikiniz
Luv OiO ZinZere
Luv Frenzy* Saler